Wandelende OuPa


Of dit Paul, Simon, David of Goliat was kan ek nie vir jou sê nie. Nog minder kan ek die boek se naam onthou. Maar êrens in die Bybel het God seker gemaak dit staan dat jou woorde vrugte moet dra.

Ek kan myself sien sit in die klein kerksaal kamertjie waar ‘n Tannie Pop vir my les opgesê het toe ek ‘n medemaatjie met my woorde mishandel het. Diep rooi en te klein om die waarde te sien was ek oortuig sy weet nie van beter nie. Ouderwetse Tante!

Hierdie jaar maak ek ‘n poging om kinderkerk en Bybelskool te doen. Nie vir die plakker van #1 Christen nie, want God weet hiérdie kindjie is ‘n spesiale saak waar baie vergifnis en baie geduld nodig is. Ek doen dit bloot vir die ekstra myl wat ek saam Hom kan stap, in Hom leef en ‘n werklike kennis van Sy persoonlikheid kan kry.

As jy al ooit saam ‘n Oupa deur die bos gewandel het, dan weet jy min of meer hoe dit voel om elke dag saam met God te stap. Mens voel amper nie mooi op jou plek nie- te bang om iets absoluut vertraag te sê want jy weet jou kennis is nie so volmaak soos syne nie. Jy weet ook hier wag ‘n lewensles êrens om ‘n boom se stam, onder ‘n klip of om die volgende draai, reg om jou te maak peins.

Aan die begin van die jaar was daar ook al weer ‘n aangename knapie wat my vir ‘n lekker romantiese ete uitgevat het. Arme knapie het nie binne die eerste paar uur besef dat ek absoluut vertraag is met liefde nie- en ook nie besef dat ek nie juis nou soek vir ‘n ingewikkelde ondekkingsreis saam hom nie. Dus was knaap diep ontsteld toe ek maar twee dae later vir hom mooi moet verduidelik dat die figuur wat hy tussen die sterre sien as hy middernag aan my dink, nie ek is nie.

Jammer, maar ek is nie nóú lus vir ‘n verhouding nie.

Wat kan ek nou anders sê sonder om sy hart te breek?

Knapie die apie het gaan sit en drink die aand en in ‘n oomblik van absolute hartsverskeuring gebabbel: “dit is okay- sy kan maar gewig verloor in elk geval.”

As u nog nooit gehoor het van ‘n ego-boost sin nie- dit is hoe een klink. Jy probeer jouself troos deur iets negatief oor die ander persoon te sê.

Ek was nou nie veel omgekrap nie. Ek weet mos self hoe sulke dinge verloop en het self al sulke sinnetjies in ‘n oomblik van treuring gebruik. Nie te min het ek ‘n paar weke later myself vertrap voor die spieël besig om die walglike vibrerende bo-bene van my te aanskou. Dieët, water, gim en amper-amper Tim Noakes oorweeg was my volgende stap. Tot ek gisteraand vir ‘n vriendin vertel dat sy so pragtig lyk. Sy kyk verstom na my en vertel hoe sy bittergraag mý lyf sou wou hê. Om op te som- vanoggend voel ek soos die pronkerige plankies wat op die loopplank wip. Ek trek my gunsteling roos-pienk romp aan, my Mamma se bloesie en trippel die padjie klas toe. Komplimente van elke hoek-en-draai val my aan en ek voel soos daardie sielsgelukkige celeb op die voorblad van Women’s Health met haar uitspattige maagspiere. Ek koop selfs vir my ‘n koffie in aflsuiting van my dag en ontmoet ‘n vriend wat saam my huis toe stap.

Net soos ons onderdeur die ry van Koorsbome loop, sien ek die ongemaklikke houdingetjie wat hom al hoe verder van my af laat loop. Diep bekommerd oor die warm dag wat my effens laat sweet vra ek hom of alles okay is. Net daar, sonder enige waarskuwing of apologie ruk hy ‘n sinnetjie uit: “Ek hou nie van hoe jy lyk vandag nie. Jy lyk soos ‘n ou tannie en as jy ooit ‘n kêrel wil hê sal jy nie een kry met dáárdie outfit nie.”

My brein het dadelik in oorlewing ingeskakel en van diep binne my borrel ‘n laggie wat nie heeltemal oortuigend was nie. Ek snak so tussen woorde na my asem maar kry darem “elkeen vir hom self” uit en loop effens vinniger. Ek moet seker vir hom omverskoning vra. Hy is maar net ‘n ingeneur. En sjame, boonop nog man ook.

Weet jy waar kry ek toe daardie lewensles op hierdie week se wandel saam Oupa God? In ‘n Vincent Oliphant gedig.


Woorde


my woorde het nie die krag

om bose magte tot ‘n val te bring nie

my woorde kan bloot sing

my woorde is nie ‘n dak

om onder te skuil nie

my woorde is swak

my woorde kan nie keer

dat ons die kromme note haal nie

my woorde is kaal

glo tog

my woorde het nie die byt

van koeëls en grofgeskut nie

nee

my woorde kan bloot bid

en pleit

en wens

medeburgers van die lewe

dat ons van die grense sal vergeet

en bloot mens sal wees

en medemens


Ek hou van hoe ek lyk. Ek dink dis uiteraard nogals heel vintage. Nie dat dit nou eintlik saak maak nie.

Ek kan maar net lag. Want my God ken my ook al te goed. Hy weet ‘n logiese beskrywing en feitlike waarneming sal my min leer. In plaas daarvan skep Hy ‘n digter wat woorde vir my in prentjies kan verander en ek sien nou hoekom ons woorde moet vrugte dra.

Gaan uit en skep ‘n hele vrugteboord met jou woord.

Scarlet Emperor beans climb up the arbor, and clumps of lavender grow at its feet.

Advertisements

10 thoughts on “Wandelende OuPa

  1. Dit is n pragtige beskrywing van hoe die lewe rerig is. Ek hou van jou beskrywing om saam met Oupa God die Wyse Man te loop. Dit is belangrik om positief te bly

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s