Die druk van handskud


Outrospection
live from the outside looking on (Kunstenaar: Daniel Ramosobregon)

Die gesegde lees dat die eerste indruk die belangrikste indruk is. Daarom wil ek vandag oor die dilemma van die handdruk praat.

Tussen man en vrou is daar ‘n wêreld se verskil in hoe elk moet trap om die korrekte handdruk te gee:

Dames word verwag om ‘n handjie vlyend en fyn aan te bied vir die heer. Die heer sal dan hierdie pap vingertjies saggies optel, haar in die oë kyk en daarop besluit of hierdie hand ’n trou-hand is.

“Sal hierdie hand eendag my kinders kan voed?”

“Is hierdie hand die hand wat my ná ‘n lang dag gerus kan stel en my kos kan uitlê?”

Here word weer verwag om ’n hand sterk na vore te strek- gevolg deur ’n greep wat die sterkte van die man verklap. Hiérdie handdruk het een doel: om die dame se knieë lam te maak om te verseker dat dit ’n trou-hand is.

“Sal hierdie hand eendag my kinders kan voed deur harde werk?”

“Is hierdie hand geskik om my gerus te stel in tye van onsekerheid?”

Hierdie gids is ‘n ideale en wonderlike uiteensetting vir die dames en here wat opsoek is na ‘n lewensmaat.

Maar ek is twintig. En nie opsoek na ‘n lewensmaat nie.

Buiten die gebrek aan ‘n feëtjie-sag handdruk, steek ek sterk my hand na vore, neem die heer se hand in ’n standvastige greep vas, gee ’n saaklike skud en glimlag vriendelik voor ek sy hand laat gaan. Nog al die jare was ek oortuig dit is juis hierdie handdruk wat my ekonomiese vooruitgang sal verseker.

Toe ontstaan die probleem.

’n Paar dae gelede was ek weer besig om deur die handdruk roetine te gaan. Ons hande ontmoet en met dié dat ek begin skud, huiwer hy eweskielik, gee ’n vinnige druk van die hand en beweeg weg. Verskrik gluur hy my aan asof ek sy arm wou afbreek en sê vol manlike selfvertroue: “Dit is ’n handdruk nie ’n handskud nie.”

Danksy my Engelse opvoeding en feministiese trekkie verdedig ek myself met ’n vinnige “dit is ’n handshake, en net omdat jy ’n man is beteken nie jy weet meer van ’n handdruk as ek nie!”

Opgesom in ons dialoog vind ek toe die eenvoudige probleem tussen elke kultuur en geslag wat die ewigheid deurloop: ons groet nie dieselfde nie.

Natuurlik gaan iemand wat Engels praat jou dadelik as ’n papbroek aanskou as jy sy handjie koester met ’n ou drukkie. Terselfdetyd gaan jy, die Afrikaner, aanstoot vind as hy jou arm half afruk met ’n woeste geskud. Só sal daar ’n geweldige politieke katastrofe ontstaan as die Zoeloe deur wangsoen gegroet word eerder as die voldoene “Yebo, Sawubona.”

Waar sal ons dan die universele lyn trek? Moet ons ’n formaat uit een sit en teen advertensie borde opsit? Is die stereotipiese “Howzit bru” genoeg?

Of moet ons eerder ons kultuurtrots eenkant toe skuif en mekaar ontmoet soos dit húl betaam?

Watokal jy kies, mag dit een wees wat bó die vat-vyf strek- dít is immers só laasjaar.

Advertisements

2 thoughts on “Die druk van handskud

  1. Het die geskiedenis ouens nie ‘n storie dat dit {bladskud oba handdruk} ontstaan het uit ‘n vasgryp van die regter voorarm om gebruik van swaard te voorkom nie?

    Op ‘n stadium toe ek op skool was het ons so ‘n halfsirkel in die lug geskets en haai gesê.

    So is ek uitgeskel as onchristelik deur ‘n wildvreemde omie toe ek nou die dag ‘n vriend groet op straat met “Salaam Aleikum”

    Gebruik waarmee jy gemaklik is en opreg bedoel en basta die res

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s